VAKANTIES / 2000

Camping des Revières

In 1999 gingen wij verhuizen en zijn toen niet naar het buitenland gegaan. Maar in 2000 maakte we de “grote” stap richting Frankrijk. Wij waren hiervoor een beetje huiverig omdat wij de Franse taal niet beheersten en nog vooroordelen hadden richting Fransen. Maar onze dochter ( toen14 jaar) had op school Frans in haar pakket zitten dus we namen de gok. Dat ze hier niet altijd blij mee was zou later blijken. We zijn kleinschalig begonnen door de camping bij het plaatsje Daon te kiezen. Het was een eenvoudige camping zonder zwembad maar gelegen aan een rivier waarin je kon zwemmen. Deze camping werd gerund door een alleraardigst Frans echtpaar. Wel “streng” aangaande de avonduren, na 22:00 uur mocht er geen lawaai meer gemaakt worden. Vooral niet bij het toiletgebouw, zij sliepen daar namelijk vlak achter. Menigmaal werd onze zoon (toen 12 jaar) met zijn vriendjes door de campingbaas, in pyjama, daar weggestuurd. Hierbij natuurlijk Frans sprekend.

Daar tegenover staat dat iedereen op de camping als echte gast werd behandeld. Meerdere malen werd er een diner georganiseerd gewoon buiten aan houten tafels. Stoelen, borden en bestek moest men zelf meenemen. Voor een vast bedrag kon je dan genieten van de streekgerechten die bezorgd werden door de omliggende restaurants. Voor een paar franken kocht je daarbij een zelf gebottelde fles wijn die verduveld goed smaakte. Voor een avond werd de hulp van onze dochter ingeroepen. Of zij de menukaart wilde vertalen voor de Nederlanders op de camping; Mosselen met friet!

Ook net als in Denemarken zaten we buiten het hoofdseizoen. Dit had als resultaat dat de gemiddelde leeftijd op de camping redelijk hoog lag. Maar voor een potje Jeu de Boule waren ze altijd te vinden. Hierbij werd steevast minderwaardig naar onze "ballen" gekeken want alleen de "ballen"van BUTT waren goed. Het was grappig om te zien hoe de oudjes de kinderen kwamen halen voor dit balspelletje. Dit alles in zeer gebrikkig Frans. Achteraf bleek een van de mannen vloeiend Duits te spreken als voormalig zeevaarder. Kwamen we op de laatste dag achter.

Kortom de camping was erg gezellig en wij hadden ons hart verpand aan Frankrijk.

De omgeving was ook de moeite waard, kastelen, dierentuin en natuurschoon. Maar de Franse wegen waren af en toe te veel voor onze zoon, slingerend, stijgend en dalend. Omdat we niet in het hoogseizoen van de Fransen zaten was alles goed te bezichtigen evenals de dierentuin. Hier werden wij verrast door een privé optreden van 2 ijsberen. Zij lagen lekker in het zonnetje te luieren, achterin hun "verblijf", toen wij ze gingen bekijken. Voor één ijsbeer was dit waarschijnlijk het teken waarop hij in actie moest komen. Rustig liep hij naar de voorkant van het "verblijf" waar tribunes stonden tegenover een grote glazen wand. Hierdoor kon je dijsberen onder water bewonderen. Hij plonsde in het water en begon routinematig zijn showtje op te voeren (zonder enige begeleiding). de andere ijsbeer volgede spoedig en samen maakten ze de show compleet. Ze zwommen naar het glas doken onder en zetten zich weer af tegen het glas met hun grote poten. De truuk was natuurlijk om je hand op die plaats op het glas te zetten waar je verwachtte dat de ijsbeer zijn poot neer zou zetten.

In deze periode hebben wij ook het beroemde kasteel Château de Chenonceau bezocht. Hiervoor moesten wij wel een eindje rijden maar dat was de moeite waard. In tegenstelling tot andere kastelen mocht je hier overal vrij rond lopen.

Navigatie